14-09 dagje uit

Wat die grote jongens kunnen, kan ik ook!

Dus toen Koen en Kristian in de rij stonden bij de verf riep ik dat ik ook wil.
Mama heeft het denk ik wel honderd keer gevraagd, maar ikke ook! Mij hond!
En dus mocht ik op de stoel. Mij hond zei ik tegen de vlouw en dus ging ze verven. Ik moest mijn oogjes dicht doen en stil blijven zitten, nou dat blijk ik goed te kunnen.
Papa en mama waren er verbaasd over!
MAar moet je kijken wat een mooie hond ik ben geworden!

Kristian en Koen liepen grommend door het park, maar hun waren leeuwen....
Ik zat gewoon lekker in mijn buggy. Een hondje kan zich wel laten rijden.

Als iemand tegen me zei wat ben je mooi, dan zei ik: nee is verf! mij is hond!

Toen we klaar waren in de dierentuin gingen we weer naar huis, onderweg hebben we even een tukkie gedaan. En thuis? Kwamen ome Sander en tante Sjelle ook.
We hebben nog lekker samen een pizza gegeten en toen gingen ze weer naar huis.

Wij moesten nog onder de douche om schoongepoetst te worden, dat was nog best een werkje.